Tango als openingsdans

Uit het weblog van Marjon Reinders - 11 januari 2011

Een bruidspaar. Voor een openingsdans. Dat vind ik altijd leuk. Bijzonder om een tijdje met mensen op te trekken die iets speciaals in hun leven gaan ondernemen. Iedereen is in die aanlooptijd van de bruiloft altijd heel druk bezig met heel veel voorbereidingen over van alles en nog wat en ondertussen gaat het gewone werk en het gewone leven ook door. Ik hoor vaak dat die uurtjes tango in de week dan een knus moment samen zijn - even quality time in de hektiek. Ik vraag wel eens wat tango nu eigenlijk voor hen allebei betekent. Waarom ze er hun huweljk mee openen.

Openingsdans is een soort ritueel, en deze paren willen daar iets speciaals van maken, anders waren ze niet bij mij gekomen, daar hebben ze echt moeite voor gedaan. Daar komen verrassende antwoorden op. Tango staat traditioneel en volgens het clichee voor passie - maar ook voor samen, voor in gesprek, voor contact, voor aanvullen, voor vakantie, voor overgave, eigenheid. Zo'n gesprek kan opeens heel diep gaan. Dat ze elkaar dingen vertellen die ze nog nooit zo geformuleerd hadden. Dat gebeurde vanavond ook. Het gaat over dat ik samen met je op wil lopen maar niet in elkaar wil verdwijnen zei zij. Het gaat over dat ik mij kan zijn bij jou en dat je me zelfs als het niet perfect gaat lekker door laat modderen zei hij en dat je dan toch een grote grijns op je gezicht hebt. Dat je me wel door hebt en toch bij me blijft.

Ik vroeg ze om dat in gedachten te houden als ze dansten. Zonder iets te zeggen, alleen even daar aan te denken voor ze van start gingen. Ach, en toen was het zo mooi. Zo samen, zo knus. Ik huil niet gauw, en het is gewoon maar werk, maar ik moest echt een traantje wegpinken. Zij ook trouwens. En toen was het ook genoeg. Klaar en af en zoals het moest zijn. Ondanks alles wat er ook niet goed ging. Daar gaat het nooit om. We hebben er maar een glaasje bubbels op gedronken. En nu maar hopen dat het op hun trouwdag ook zo mooi gaat. Ze kunnen het in elk geval wel!

Marjon Reinders, dansdocente, danst de tango sinds 1988. Ze behoorde samen met Rob Zwitserlood tot de allereerste lichting tangodansers in Utrecht. Lesgeven vindt ze steeds spannend - je komt, zeker in de tango, wel heel dicht bij mensen. Je raakt ze letterlijk en figuurlijk aan.

Ben je geïnspireerd? Wil je ook (tango)dansles? Kijk eens bij Tango El Gancho - Utrecht