Hanna Koedam: Een weddingplanner in hart & nieren

Afgelopen week sprak ik Hanna Koedam van Hanna Weddings. Een heel fijn en openhartig gesprek over het leven als weddingplanner. Je moet er alles voor over hebben, als het even kan fulltime. En sterk in je schoenen staan. Dat is Hanna wel toevertrouwd!

Wanneer en hoe ben jij weddingplanner geworden?

Ik ben begonnen in 2007 als weddingplanner. Tot 2005 werkte ik als management assistente. Door loopbaancoaching kwam ik erachter dat zelfstandig ondernemerschap iets voor is en heb mijn droombaan gevisualiseerd. Daaruit kwam het beroep weddingplanner. Een beroep dat ik met mijn hart kan doen.

Je ziet zoveel, vaak jonge, weddingplanners komen en gaan. Hoe houd jij je staande in weddingplannerland?

Door heel veel over mijn vak te praten. En omdat ik met mijn hart hiervoor gekozen heb omdat het op mijn lijf geschreven is. Maar ook door de mogelijkheden die ik deze regio zie en door het geloof in mezelf dat het goed is wat ik doe. En... ik heb de keuze gemaakt om dit werk fulltime te doen, niet als bijbaan. Diegenen die volharden en weten wat kwaliteit leveren is en er keihard aan werken komen boven drijven. Soms ben je 5 jaar bezig voordat je kunt zeggen ik ben succesvol. Zelf merk ik dat ik pas nu op de kaart kom in deze regio. Dat heeft me 2 jaar gekost. Binnen één jaar heb je geen belegde boterham. Veel collega weddingplanners verkijken zich daar op. Het beroep weddingplanner vraagt veel van je. Je moet jezelf kunnen wegcijferen, omdat het niet om de weddingplanner gaat, maar om het bruidspaar. Het is ook een hele verantwoordelijke job. Iemand beloven dat zij de mooiste dag van zijn haar leven krijgt is nogal wat. Hoe maak je een financieel overzicht, wie kan dat?

Kijkend naar de naasleep van het huwelijk van Wesley en Yolanthe, tussen weddingplanners, opdrachtgever en leveranciers. Waar gaat zoiets mis en hoe voorkom je dat als weddingplanner?

Door een goede communicatie met zowel bruidspaar als leverancier. Als je afspraken niet helder maakt en niet op papier zet en laat accorderen kun je daar het schip mee ingaan. Dingen beloven maar niet vastleggen, niets terugvinden wat er afgesproken is, is niet alleen gevaarlijk maar ook zeer onverstandig.

Moodboard Klassiek

Heb je wel eens een opdracht geweigerd?

Nee maar ik heb wel eens een mogelijke opdracht op zijn beloop gelaten. Iemand had als voorwaarde dat ik een blackberry bij me zou moeten hebben en dag en nacht bereikbaar zou zijn. Toen had ik zoiets van laat maar, het is goed zo. Bij een mooie opdracht, waar geld geen rol speelt, moet je voor jezelf wel grenzen aangeven, maar ook voor veel geld wil ik niet voor iedere vingerknip buigen. In mijn vorige beroep als secretaresse/management assistente was vaak de wil van de werkgever wet. Het belangrijkst vind ik dat het vertouwen wederzijds is. Je kunt pas iets uit handen geven als er vertrouwen is.

Wat voor middelen gebruik jij om je ideeën vorm te geven en met de opdrachtgever te delen?

Als ik met het bruidspaar in gesprek ben geweest en zij tijdens het 2e gesprek verklaren dat ze met mij in zee gaan, dan inventariseer ik hun wensen en maak dan een offerte, een moodboard en een tijdsplan. Daar gaan we verder mee aan de slag. Ik doe alles op de computer. Ik zoek tussen de vele foto's die ik gemaakt heb van verschillende producten van leveranciers en hieruit maak ik een keuze om het gevoel van het bruidspaar weer te geven via een moodboard.

Moodboard Mediteraan

Als jij het helemaal voor het zeggen zou hebben, hoe zou dan jouw droomhuwelijk er uit zien?

Ik heb aardig wat mensenkennis, al zeg ik dit zelf . Ik wordt dit jaar 55, heb 25-30 jaar ervaring als management assistente. Ik heb zelf 2 dochters en ben hertrouwd met een man die 3 dochters heeft. Samen hebben we 5 kinderen en 7 kleinkinderen. Ik kan heel goed inschatten wie er tegenover mij zit. Als iemand zegt "ik vind alles leuk" kun je daar natuurlijk helemaal je fantasie op los laten. Dat is het leuke van ons vak. Toch is het ook een uitdaging om met een klein budget te werken. Het budget is het kader waarin je de dingen moet doen. Je moet dan heel inventief zijn en bijvoorbeeld zeggen: kijk of er iemand in je vriendenkring is met een mooie auto en laat die oppoetsen als trouwauto.

Als ik zelf nog eens zou trouwen dan zou dat in Toscane zijn. Met heel dierbare mensen om me heen, in een mooi landhuis. Niet á la Yolanthe en Wesley maar een intiem en gezellig knus lang weekend. Akoustische muziek, goed eten, lekker drinken, na afloop een leuk feest. Kortom alle genot van het leven in een goeie omgeving met een lekkere temperatuur op een plek waar je met zijn allen samen kunt zijn , dat is voor mij belangrijk.

Bezoek de website van Hanna Weddings